bu galaksinin gözlerinin rengi

bu galaksinin gözlerinin rengisin sen
en can alıcısı, koyusu, parlağı
tutkulu ay ışığının üzerime düşen ışıltısı
başıboş bir köpeğin ayaklarına dolanma gayreti
ve neşesi ve umudu.
yoksul kent romanlarında geçen
koltuk altındaki ekmek şerefisin.
insan olma telaşında
gülümseyen bir yüz.

buraların havası pek bi bozuk
fabrika kokuları, dik yokuşları
gel de sindir sindirebilirsen
dumanlı solukları.

yine de istersen cam kenarına oturup
bir otobüsün,
gidebiliriz.
nereyesini bilmeden,
dönüşünü düşlemeden.

bu galaksinin gözlerinin rengisin sen.
kahverengisi.
esmer bakışlarısın.

boşver zamanı
yıkıntıları boşver
enkazları da bırak ardında.
dedim ya gidebiliriz.

yağmurlarınla silelim
ellerinle dizelim
yüzünde birikelim.
birikelim ve çoğalalım
neticede aşkız ikimiz de
düşününce aynı güz
nereden bakarsak aynı bahar bizimki
ve hala aynı
bu galaksinin gözlerinin rengi.

senin tenin, senin derin.
senin izin,
senin,
senin...

ebrar yasemin kurt