aslında benim kaçta uyuduğumun bir önemi yok
yatak kabul görmedikçe izbe bedenimi
yetişemiyorum rüyalarıma
ve koştukça ardından nefes nefese,
sere serpe izliyorum dönüp duruşumu

aslında benim saat kaçta uyandığımın bir önemi yok
radyolar aynı saatte başlıyor yayına
beni beklemiyor hiçbir çiçek açmak için
ya da işi bırakmıyor hiçbir horoz

mutluyum, köpek aynı köpek
mutsuzum, aynı havlama kulağımdaki
bir şarkılar değişiyor
uyuma ve uyanma evresinde yolları ayrılıyor
radyo aynı radyo
kafa aynı teneke
uyanırken sopayla vuruyor beynime melodram bir çocuk
gözümü yummak epey meşakatli bir suskunluk.

ben yine aynı ben
kendimle konuştuklarım
içerime bağıra bağıra sorduklarım aynı
saat baya aynı
ve şiir eskisinden daha keskin bugün.

Ebrar Yasemin Kurt