bu alev alev gülüşüne sebep midir
kömür gibi gözlerin?
ve nasıl sıcaksın böyle yanar gibi
kimler azar işitiyor ağzından
baktıkça o deli güzel beline

koşturuyoruz ecnebi bir zamanın içinde
huzursuz limanlara demir atmış
kırılgan bi güvercin gibi sen
ve deniz maviliğinden hiçbir şey kaybetmiyor.

dizlerine çöküyorum usul usul
kıymetleniyor kaldırımlar
çünkü dizlerin
yan yana olmaktır bir çocuk sevinciyle.

koynunda devriliyor binalar
sokak lambaları, duvarlar
ve ağaçlar bir tek sana eğiyor
dallarını.

ben senin yerinde olsam
bu sevdayı kızgın bir kurşun gibi
avucumda gezdire gezdire
ya da bunca insanın kalbinin üzerindeki küfü
üfleye üfleye
bitirirdim.

çünkü bu kiri, pası giderecek umut
bir tek senin ellerinde.

ebrar yasemin kurt'